July 25th - August 15th, 2007
At Changing Exhibition Hall, Thailand Cultural Centre, Bangkok

              The Concept of my painting is telling a narrative of the lower class who live in Bangkok, through my perception of these people. I create my work not to oppress these people, but to present the essence and feeling that come from their difficult, enduring, and long suffering lives, among a decayed environment in this modern society. I combine two-dimensional painting, and three dimensional materials by using oil paint, and brush stroke mixing with other materials to create a technique where these visual elements will portray the starkness and privation of their unfortunate lives

                ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาประเทศไทยมุ่งหมายที่จะปรับเปลี่ยนโครงสร้างของสังคมจาก เกษตรกรรมไปสู่ความเป็นอุตสาหกรรม โดยเรา (คนไทย) เชื่อมั่นอย่างแทบไม่ลืมหูลืมตาว่าหนทาง ดังกล่าวเป็นเส้นทางสู่การพัฒนา จนกระทั่งปัจจุบันที่เราเริ่มตระหนักถึงผลที่เกิดขึ้น บ้างเป็นสิ่งดี บ้างเป็นผลพวงแห่งปัญหาที่รอการแก้ไข เหล่านี้ทำให้มุมมองของมนุษย์ที่มีต่อวิถีชีวิตสมัยใหม่  อันทันสมัย สะดวกสบาย และอุดมด้วยเทคโนโลยี เริ่มเปลี่ยนแปลงไป
                วิชญ มุกดามณี สร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมชุด วิถีชีวิตเมือง (City Life, Bangkok) ด้วยความตระหนักดีถึงผลกระทบที่เกิดจากระบบอุตสาหกรรมและวัตถุนิยม นำเสนอสาระ ความจริงของวิถีชีวิตมนุษย์ที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวง โดยเฉพาะกลุ่มชนชั้นแรงงาน เพื่อสะท้อน ให้เห็นความงดงาม ความรู้สึก และความหมาย   อันมาจากคุณค่าที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้สภาพชีวิต สกปรก และน่าอึดอัด นั่นคือความเสียสละ ความอดทน และหยาดเหงื่อจากความยากลำบากในการดำรงชีวิต
                ผลงานทั้งหมดในนิทรรศการแสดงออกผ่านการสร้างสรรค์งานจิตรกรรมเทคนิคผสมแบบ คอมไบน์เพนท์ติง (Combine Painting) ในรูปแบบที่มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว   นำเสนอ ผ่านทางจังหวะและลีลาของพื้นผิวและวัสดุ  โดยใช้เทคนิคทางจิตรกรรม  และเทคนิคการจัดการ กับวัสดุ ในการสร้างสรรค์ให้เกิดเป็นความงามในมุมมองใหม่
                ผลงานจิตรกรรมทั้งหมดในชุด วิถีชีวิตเมือง (City Life, Bangkok) เกิดจากการทำงาน สร้างสรรค์และพัฒนาอย่างตอเนื่องตลอดระยะเวลา 2 ปีเต็ม แล้วจึงคัดเลือกผลงานที่มีคุณภาพ และสมบูรณ์ที่สุดมานำเสนอ   จุดมุ่งหมายในการจัดนิทรรศการมิใช่แค่เพียงนำเสนอลักษณะ เทคนิค เนื้อหาของผลงาน และเอกลักษณ์ของศิลปินเพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นการใช้ผลงานศิลปะ เชื่อมโยงความคิดของศิลปินไปสู่ผู้ชม กระตุ้นเตือนให้สังคมมีความระมัดระวังในการพัฒนา  เตรียมพร้อมสำหรับความเปลี่ยนแปลงและผลพวงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต